در تونس هم تمام بن تميم تميمى قيام كرد . سپاهى عظيم گرد آورد و در ماه رمضان سنه صد و هشتاد و سه سوى قيروان لشكر كشيد محمد بن مقاتل عكى با اتباع خود بمقابله و مقاتله مبادرت كرد . در محل « حنيه الخيل » نبرد رخ داد و ابن عكى منهزم گرديد و بقيروان پناه برد . تمام هم قيروان را گشود و بابن عكى امان داد به شرط اينكه او از آفريقا بيرون برود او هم در ماه رمضان بطرابلس رفت . ابراهيم بن اغلب تميمى هم سپاهى تجهيز و قيروان را قصد كرد زيرا از كردار تمام خشمناك شده بود . چون سپاه او نزديك شد تمام شهر را بدرود گفت و بتونس پناه برد . ابراهيم هم داخل شهر قيروان شد . بمحمد بن مقاتل نوشت كه من شهر را گرفتم تو باز بايالت خود در قيروان برگرد . محمد هم برگشت ولى اهالى شهر مراجعت او را براى خود سخت ناگوار دانستند . تمام بر آن اوضاع آگاه شد و باز قيروان را قصد و تصور كرد كه مردم ضد محمد او را يارى خواهند كرد . چون به آنجا رسيد ابن اغلب گفت : تمام از من گريخته بود با اينكه عده من نسبت بسپاه او كم بود . چون تو بازگشتى او بطمع اين افتاد كه سپاه ترا يارى نكند و او پيروز شود عقيده من اين است كه من باتباع خود بجنگ او بروم او قبول كرد و ابن اغلب بجنگ وى شتاب نمود نبرد رخ داد گروهى از لشكر تمام كشته شد و او تن بفرار داد و بتونس پناه برد . ابراهيم بن اغلب او را دنبال كرد كه محاصره كند او امان خواست و به او امان داده شد . بيان امارت و ايالت ابن اغلب در افريقا چون كار محمد بن مقاتل در امارت افريقا سامان گرفت و مردم مطيع او شدند اهالى از او بستوه آمدند و ابراهيم بن اغلب را وادار نمودند كه برشيد بنويسد و امارت آفريقا را درخواست كند او هم نوشت . از كشور مصر سالانه صد هزار دينار براى تأمين مخارج لشكر كشى افريقا فرستاده مىشد . ابراهيم از دريافت آن خوددارى و تعهد نمود كه خود او چهل هزار دينار هم بدهد . رشيد مشاورين معتمد